Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Παναγιώτης Τέτσης


  • Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης και ακαδημαϊκός, γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925 και πέθανε το 2016.
  • Ανήκει στο κίνημα του εξπρεσιονισμού.
  • Τα έργα του περιλαμβάνουν τοπία, νεκρή φύση, προσωπογραφίες, σκηνές της καθημερινότητας.
  • Ο ίδιος έλεγε "Ζωγραφίζω ό,τι γνωρίζω".
  • Μελέτησε την ένταση του ελληνικού φωτός και την μεταμόρφωσε σε χρώμα και σε ζωγραφικές αξίες.
  • Τα τελευταία 50 χρόνια επισκεπτόταν κάθε χρόνο, εκτός από την αγαπημένη του  Ύδρα, και την Σίφνο. Από αμφότερες έχει δημιουργήσει σειρές τοπίων.
  • Στη Σίφνο έλεγε ότι το εκτυφλωτικό της φως τα έκανε όλα να φαίνονται μαύρα.
  • Για αυτό το υπέροχο μαύρο στους πίνακές του χρησιμοποιούσε πινέλο και σινικό μελάνι.
  • Τα τοπία του τα ξεκινούσε έξω στη φύση και τα ολοκλήρωνε στο εργαστήριό του.
  • Υποστήριζε ότι το πιο συναρπαστικό κομμάτι της εικαστικής εμπειρίας είναι η εξερεύνηση των μηνυμάτων των έργων τέχνης.

Οι μπλε καρέκλες II, 1975-1976
Εσωτερικό II, 1975
Πορτρέτο Α.Γ. 1954
Πορτρέτο Μ.Σ. 1990-1991
Ύδρα θάλασσα, 1998
Χωρίς τίτλο, 2012
Βράχια της Ύδρας, 2011-2014
Τοπίο της Σίφνου, 2014
Χαλκογραφία Σίφνος
Βίντεο: 
"Συζήτηση περί τέχνης" με τον Παναγιώτη Τέτση και τον Άγγελο Δεληβοριά (2011) 



Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Αλμπέρτο Τζιακομέτι


  • Ελβετός γλύπτης και ζωγράφος, γεννήθηκε το 1901 και πέθανε το 1966.
  • Το έργο του χαρακτηρίζεται από στοιχεία του κυβισμού, του εξπρεσιονισμού και του σουρεαλισμού.
  • Είναι ευρύτατα γνωστός για τις ανθρώπινες φιγούρες του.
  • Το σχέδιο για αυτόν ήταν η βάση των πάντων.
  • Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του εστιάζει στο ανθρώπινο κεφάλι.

  • Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος.
  • Προτιμούσε να γνωρίζει προσωπικά τα μοντέλα του τα οποία τις περισσότερες φορές ήταν φίλοι του καθώς και μέλη της οικογένειας του, όπως ο αδελφός του Ντιέγκο.
  • Διάσημοι φίλοι του ήταν ο Σαρτρ, ο Ματίς, η Μάρλεν Ντίντριχ και ο Σάμιουελ Μπέκετ.
  • Η γυναίκα του ονομαζόταν Annette και η ερωμένη του Caroline. 
  • Το στούντιο που ξεκίνησε στο Παρίσι ήταν μια τρύπα από την οποία όμως δεν έφυγε ποτέ.
  • Για να βγάλει τα προς το ζην σχεδίαζε διασκοσμητικά αντικείμενα.
  • Το 1962 κέρδισε στην Μπιενάλε της Βενετίας το μεγάλο βραβείο στην γλυπτική.
Walking man, 1960

The surrealist table, 1933

Diego, 1959

Annette, 1962

Caroline, 1965


His studio in Paris, 1960

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Λόι Φούλερ


Λίγα λόγια για τη ζωή και το έργο της
Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες χορεύτριες του 20ου αιώνα. 
Γεννήθηκε στην Αμερική το 1862 και πέθανε στο Παρίσι το 1928 όπου και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της.
Ήταν αυτοδίδακτη, δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ μαθήματα χορού και μέχρι τότε δούλευε σε τσίρκο.
 Η δουλειά της επηρέασε τους μελλοντικούς χορευτές του μοντέρνου χορού όπως την Μάρθα Γκράχαμ και ενέπνευσε πλήθος άλλων καλλιτεχνών όπως τον Τουλούζ Λωτρέκ, τον Ροντέν, τον Μαλαρμέ, τους αδελφούς Λυμιέρ και άλλους.
Έδωσε μια νέα διάσταση στον χορό της εποχής εισάγοντας καινοτομίες όπως τον χρωματιστό φωτισμό, τα μεταξωτά αέρινα κοστούμια και τη μουσική με συνθέσεις καλλιτεχνών όπως ο Ντεμπισί.
Το έργο της αποτελεί τη γέφυρα που ενώνει τον Ρομαντισμό με τον Μοντερνισμό. 
Μια από τις χορογραφίες της που υπάρχει στο διαδίκτυο είναι η "Dance Serpentine" την οποία σκηνοθέτησαν οι αδελφοί Λυμιέρ το έτος 1897. 
Υπάρχουν ενστάσεις ότι στο εν λόγω βίντεο δεν είναι η Φούλερ αλλά η Pipinta μια άλλη χορεύτρια της εποχής. Η αναφορά του βίντεο στη σελίδα The Modernism Lab του Πανεπιστημίου του Yale με κάνουν να το δημοσιεύω χωρίς αμφιβολίες.
Βίντεο: Dance Serpentine-Loie Fuller

Έργα καλλιτεχνών που έχουν εμπνευστεί από την Φούλερ

Miss Loïe Fuller
Τουλούζ Λωτρέκ, Λιθογραφία 1893



Loïe Fuller at the Folies-Bergère,
Jules Cheret, Lithograph 1893


Loie Fuller
Auguste Rodin, watercolour 1892


Loie Fuller dancing
James McNeill Whistler,  Pen and black ink 1892







Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Πιερ Μπονάρ

Photo by Henri Cartier-Bresson, 1944
Λίγα λόγια για τη ζωή του
Γάλλος ζωγράφος, γεννήθηκε το 1867 και πέθανε σε ηλικία 79 ετών.
Η τελευταία εικοσαετία της ζωής του υπήρξε και η πιο παραγωγική.
Με σπουδές νομικής αλλά και αναρχικές πεποιθήσεις, ξεχώρισε για το ταλέντο του και εντάχθηκε στους ζωγράφους της Ναμπί όπου είχε σαν ίδαλμα τον Γκωγκέν.
Ο Πικάσο τον θεωρούσε αναποφάσιστο καθώς ακόμη και δυο τρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση ενός πίνακά του συνέχιζε να προσθέτει πινελιές.
Η γυναίκα που σημάδεψε τον ίδιο και το έργο του ήταν η Μάρθα. Τη γνώρισε σε ένα ανθοπωλείο, την έπεισε ότι είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλον και έμειναν μαζί μέχρι το τέλος της. Για 50 ολόκληρα χρόνια την ζωγράφιζε στο μπάνιο του σπιτιού που αγόρασαν στη γαλλική επαρχία. Στην αρχή, το νεανικό της κορμί και στο τέλος, το κορμί μιας 70χρονης όπου πλέον η μπανιέρα μπορεί να παρομοιαστεί με φέρετρο.

Λίγα λόγια για το έργο του
Τα έργα του Μπονάρ ανήκουν στον μεταϊμπρεσιονισμό, 19ος αιώνας.
Διαθέτουν στοιχεία του ιμπρεσιονισμού όπως εμφανείς πινελιές, απόδοση του υποκειμενικού και της στιγμής, έντονα χρώματα και έμφαση στην αναπαράσταση του φωτός προσθέτοντας ωστόσο περισσότερο συναισθηματισμό.

Τα γυμνά του


In the bathroom, 1907




Seated nude, 1919


Bathing woman, 1919

Nude bending down, 1923


The bath, 1925



Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Φράνσις Μπέικον

Λίγα λόγια για τον Μπέικον
Γεννήθηκε το 1909 στο Δουβλίνο από Άγγλους γονείς και πέθανε στη Μαδρίτη το 1992.
Υπήρξε αυτοδίδακτος εξπρεσιονιστής ζωγράφος, ένας από τους μεγαλύτερους του 20ου αιώνα, γνωστός για τα γκροτέσκα, έντονα, συναισθηματικά φορτισμένα έργα του.
Είχε εμμονή με τον Βελάσκεθ, τον Βαν Γκογκ και τον Πικάσο.
Ομοφυλόφιλος, αλκολικός και αυτοκασταστροφικός είχε πει ότι μέσα στο χάος αισθάνεται σα στο σπίτι του. Το εργαστήριό του - δημιουργικό κολαστήριο-  που μεταφέρθηκε από το Λονδίνο στην πινακοθήκη Hugh Lane στο Δουβλίνο, μετά το θάνατό του, το αποδεικνύει.


Λίγα λόγια για το έργο του
Ο Μπέικον ζωγράφιζε  ανθρώπους που φαίνονται βασανισμένοι και σε κατάσταση απελπισίας. Τα στόματά τους ουρλιάζουν και οι μορφές τους είναι παραμορφωμένες. Πολλοί θεατές έλεγαν ότι έκανε τους ανθρώπους να μοιάζουν με ωμό κρέας.
Οι εικόνες του είναι σκοτεινές κι ενοχλητικές. Αποπνέουν θάνατο. Ωστόσο τα μορφολογικά χαρακτηριστικά τους εξουδετερώνουν τον εκ βαθέων συναισθηματικό αντίκτυπο. Ο πόνος αντισταθμίζεται από τη σχεδόν στατική σύνθεση και τη χρήση ασυνήθιστων χρωμάτων. Υπάρχει κάτι το όμορφο και γαλήνιο  στα έργα. Ένα είδος λυρισμού.
Ο Μπέικον επιζητούσε να κάνει ασαφή τα όρια μεταξύ αναπαράστασης και αφαίρεσης. Σε ένα είδος ανταγωνισμού με αφαιρετικούς καλλιτέχνες όπως ο Pollock, χρησιμοποίησε τη φωτογραφία με έναν διαφορετικό τρόπο, σχεδόν σαν να απαρνιόταν την πρόκληση του νέου μέσου προς τη ζωγραφική, ως το μέσο της ρεαλιστικής απεικόνισης.
Επηρεάστηκε από τις λήψεις του φωτογράφου Muybridge, ο οποίος το 1870 ανακάλυψε έναν τρόπο καταγραφής συνεχόμενων κινήσεων των ζώων και του ανθρωπίνου σώματος.

Έργα του

L: a still image from Sergei Eisenstein’s 1925 film Battleship Potemkin. R: Study after Velazquez’s Portrait of Pope Innocent X 1953
L: Bacon’s “Two Figures” – R: Muybridge reproductions found in Bacon’s studio.
Tryptich August 1973

Triptych May-June 1972


Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Πάουλ Κλέε

Λίγα λόγια για τον Κλέε
Σουηδο - γερμανός ζωγράφος, γεννήθηκε το 1903 και πέθανε το 1940. Υπήρξε δάσκαλος της σχολής Bauhaus και λάτρης του βιολιού.

Λίγα λόγια για το έργο του
Η ζωγραφική του είχε ένα πολύ προσωπικό ύφος.
Τα έργα του αντανακλούν τις πεποιθήσεις του, την παιδική του προοπτική καθώς και χιούμορ και μουσικότητα. Σχεδίαζε συνεχώς και μελέτησε εις βάθος το χρώμα. Ο ίδιος έλεγε ότι "το χρώμα κι εγώ είμαστε ένα".


Έργα του


Death and fire, 1940





Fish and magic, 1925


In the style of kairouan, 1914



Landscape with yellow birds, 1923


Δείτε επίσης
Κέντρο Paul Klee στη Βέρνη : http://www.zpk.org/en/index.html


Ιn the studio of painting and drawing school Heinrich Knirr in Munich, 1900
Paul Klee (far right) is photographed with the violin. He is accompanied by (l-r) Walther Siegrist (second violin), Fritz Stubenvollstrasse (viola), Franz Schmidt, a student of classical philology (first cello) and Julius Labba (second cello). This is the only photo held in the Zentrum Paul Klee archive of the artist playing an instrument.
© Klee-Nachlassverwaltung, Bern (Klee Estate, Berne)

Βιβλιογραφία http://www.amazon.com/Paul-Klee-Painting-Hajo-Duchting/dp/3791347500


Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Μιχαήλ 'Αγγελος

Λίγα λόγια για τον Μιχαήλ Άγγελο
Γεννήθηκε το 1475 στο Καπρέσε της Ιταλίας και πέθανε πλήρης ημερών το 1564.
Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς σε όλη την ιστορία της τέχνης.
Ζωγράφος, γλύπτης και ποιητής της Αναγέννησης.

Λίγα λόγια για το έργο του
Δεν υπάρχουν λόγια...
Τα πιο γνωστά του έργα είναι η τοιχογραφία της οροφής της Καπέλα Σιστίνα στο Βατικανό της Ρώμης, το άγαλμα Πιετά και άλλα.
Το avatar μου σε αυτό το μπλογκ είναι ένα προσχέδιο αγγέλου του Μιχαήλ Αγγέλου.

Έργα του
Pieta  1498 - 1499

Cappella Sistina 1508 - 1512


David, 1501- 1504

    Απόσπασμα από το βιβλίο :

"Δεν είναι δίχως κίνδυνο το πρόσωπο το θεϊκό σου για την ψυχή εκείνου που πλησιάζει όπως εγώ στο θάνατο, κι αυτό διαρκώς το νιώθω· γι'αυτό με ορμηνεύω κι αρματώνομαι να σου αντισταθώ προτού πεθάνω. Μα όσο κοντά στο τέλος μου κι αν πλησιάζω, δε μ' επιστρέφει η χάρη σου στον εαυτό μου· καμία καταδίκη δεν μπορεί του ελέους σου τα δεσμά να λύσει, γιατί η συνήθεια πολλών ετών μέσα σε μία στιγμή δε γίνεται να σβήσει"


Δείτε επίσης :
Καπέλα Σιστίνα, http://www.vatican.va/various/cappelle/sistina_vr/index.html